محسن فتحی نماینده مردم سنندج، دیواندره و کامیاران در مجلس شورای اسلامی در نطق اعتراضی به وضعیت جاده های استان کردستان:

 جایگاهی که بنده بعنوان نمایندۀ یک ملت در آن حضور دارم و می‌بایست مطالبات و خواسته‌هایی که از این تریبون فریاده زده می‌شود، مبتنی بر توسعه‌‌گرایی و اعتلای هر چه بیشتر استان و کشور باشد، متأسفانه به تریبونی برای عرض تسلیت مرگ هموطنانم مبدل شده!

بنده ضمن ابراز تأسف و همدردی با خانواده‌های داغداری که اخیرأ در حادثۀ تلخ جادۀ حسین‌آباد، عزیزان خویش را از دست داده‌اند، لازم است بابت اهمال و کم‌کاری مدیران و کاربدستان نامسئولی، که سالهاست علی‌رغم تکرار اتفاقات ناخوشایند اینچنینی، تلاش مثمرثمری در راستای بهبود زیرساختهای جاده‌ای استان کردستان ننموده‌اند، که به واقع به جاده‌هایش جز اطلاق #جاده‌های_مرگ، نامی پرمسماتر و بامعناتر نمی‌توان نسبت داد، عذرخواهی نمایم.

 یکبار بابت زنده سوختن ۱۱ نفر از مردم سنندج در اتوبوس تسلیت می‌گوییم

و باری دیگر بابت کشته‌شدن بیست نفر از مردم مریوان در پرتگاهی نزدیک کامیاران

و باری دیگر بابت سوختن دیواندره‌ای‌ها در حسین‌آباد 

و باری دیگر غم‌نامه‌ای برای جایی دیگر از استان!

تو گویی در کردستان، انگار تنها مرگ است که عادلانه بین مردمش تقسیم می‌شود، مرگهایی که خروجی بی‌‌توجهی و‌کم‌کاری من مسئولی‌ست که چه بعنوان نمایندۀ مردم، چه بعنوان وزیر و هر کاربدست دیگری، نتوانسته‌ام آنگونه که شایستۀ نام بزرگ انقلاب جمهوری اسلامی‌ست، از رفتن مرگ بر سر سفرۀ زندگی محرومان و مظلومان جلوگیری نمایم.

 کردستان، دومین مرز رسمی و بزرگ کشور را در اختیار دارد، اما به لحاظ برخورداری از راه های #مواصلاتی مناسب، رتبۀ آخر و به لحاظ #کیفیت_جاده‌ها، در میان ۳۱ استان، رتبۀ ۲۷ کشور را بخود اختصاص داده است!

حال شما همکاران گرامی 

به من بگویید، وقتی دومین مرز بزرگ کشور در کردستان است، اما به لحاظ کیفیت جاده‌‌ای در #قعر رنکینگ کشوری و به لحاظ شلوغی و بار ترافیکی در #صدر رنکینگ کشوری‌ست، چرا نباید نام #قتلگاه را برای این جاده‌ها انتخاب کنیم؟!

وقتی کردستان به لحاظ دارا بودن راه‌های مواصلاتی مناسب و استاندارد، در رتبۀ ۳۰ کشوری و از ۸۰۰۰ کیلومتر راه آسفالتۀ آن تنها ۱۸۰۰ کیلومتر آن بین‌شهری‌ست، آیا نابجاست که #فرشتۀ_مرگ را، یار همیشه همراه، رانندگان این جاده‌ها بدانیم؟»