ضمن اذعان به خدمات صورت گرفته در این دوره از مدیریت شهری سنندج، به نظر می رسد اکنون که به روز های پایانی این دوره نزدیک می شویم، زمان مناسبی است برای بررسی عملکرد شهرداری سنندج به دور از هیجانات و حواشی…

ضمن اذعان به خدمات صورت گرفته در این دوره از مدیریت شهری سنندج، به نظر می رسد اکنون که به روز های پایانی این دوره نزدیک می شویم، زمان مناسبی است برای بررسی عملکرد شهرداری سنندج به دور از هیجانات و حواشی معمول، این موضوع که تا چه اندازه هزینه های صرف شده در طرح های عمران شهری بر اساس ضوابط، آیین نامه های جاری و مصالح شهر بوده اند و خسارت احتمالی ناشی از بکار گیری “مدیران کم توان در حوزه عمرانی شهرداری” و “مشاوران فاقد صلاحیت مرتبط” چه میزان است؟ باید در راستای ارتقای خدمات در آینده مورد توجه قرار بگیرد.
فارغ از نکته نظرات منتقدان در خصوص کفایت مطالعات طرح پیاده راه فردوسی سنندج، به نظر می رسد این پیاده راه یکی از پروژه هایی است که به حکم اهمیت مورد همواره در معرض سنجش شهروندان خواهد بود. در طول اجرای این پروژه نقد های قابل توجهی به روند اجرا، مطرح گردید که مطابق معمول در میان هیاهوی تبلیغات و افتتاح و … گم شد اما روز گذشته باران تابستانی کلاه از سر بخشی از اجرای ضعیف این پیاده راه برداشت و آبگرفتی وسیع ورودی تنها پیاده راه شهر، شاهدی عینی شد بر ادعای ضعف های این پروژه، ادعایی که هیچ گاه از سوی مدیران شهری شنیده نشد.
این سوال ها ساده هستند و پاسخی ساده به دور از فرافکنی می طلبند، پیاده راهی که با صرف میلیاردها تومان هزینه، تنها چند ماه از افتتاح آن می گذرد چرا باید دراولین بارندگی دچار چنین سطحی از آبگرفتگی گردد و عبور عابران از آن دچار اختلال شود؟ مسوولیت چنین شرایط غیر قابل قبولی برای این پروژه را چه کسی خواهد پذیرفت؟ این پرسش ها همانگونه که نافی زحمات صورت گرفته در این پروژه نیستند نباید در میان هیاهوی افتتاح و تبلیغات نادیده گرفته شوند چرا که اشتباهات مهندسی نه تنها موجب هدر رفت منابع محدود می شود بلکه به صورت مشخص در پروژه های شهری ” موجب اذیت شهروندان نیز خواهد گشت”.